Soedan

In Ethiopië was onze volgende stop: de Simien mountains. Een berggebied waar we zowaar gewandeld hebben. We hadden de dekens voor het eerst sinds lange tijd weer hard nodig want het werd daar ’s nachts 5 graden.

Zelfs de top bereikt van 4430 meter hoog.

Natuurlijk ook nog even gespeeld met het geweer van de gids.

Daarna nog even de toerist uitgehangen bij een kasteeltje.

Voor ons Soedanese visum was het slim om nog even 3 daagjes aan een meertje te chillen, wie zijn wij om dat tegen te spreken.

Paul kwam zelfs nog wat oude bekenden tegen, eenmaal geroosterd was hij wat minder gevaarlijk en waren we stoer genoeg om hem op de foto te zetten.

Het volgende land op het lijstje was Soedan, eigenlijk kunnen we over Soedan best kort zijn: de mensen zijn ontzettend vriendelijk, het land is heel mooi, en heet... heel erg heet!

De eerste dag hield onze thermometer er bij 48graden mee op. Vroeg in de ochtend kon je met 38 graden nog een beetje bewegen.

We schrokken een beetje toen we ons aan het eind van de dag besefte dat we ieder zon 7 liter water hadden gedronken en nog niet naar de wc waren geweest.

We hebben veel wild gekampeerd en in de nijl gezwommen, al zwemmend in de nijl bedachten we nog dat er een krokodillensoort naar deze rivier was genoemd, ach ja...

In Soedan is het verboden om alcohol te drinken of te hebben, gelukkig hadden we nog een fles rum en whiskey in de auto om ons door de zware alcoholloze dagen heen te slepen

Paul beweert hier dat hij een monster had gevangen maar 'vergeten' was daar een foto van te nemen. We zullen het met deze moeten doen.

Ook in Soedan zijn er piramides te vinden, weliswaar wat kleiner maar ze staan wel gewoon langs de weg.

Deze plekken schreeuwden er natuurlijk om maar weer onze tent op te zetten en wild te kamperen.

In Soedan is het vooral mooi om veel met de lokale bevolking te mengen, je krijgt de mooiste verhalen te horen. Van de politieke situaties tot mensen die net terugkomen van een dagje goudzoeken en je trots hun goudklompjes laten zien.

Vanaf hier wilden we de grens over naar Egypte. De enige manier om met een auto Egypte in te komen is gek genoeg via een meer, Brutus moest op een aparte veerpont geladen worden terwijl we zelf een paar dagen eerder op de personen-veerpont moesten. Je zoekt samen met 300 andere mensen een plekje op het dek waar je ook overnacht. Al met al weer een mooie ervaring.

Brutus had natuurlijk wat Afrikaanse vertraging, dus hebben we onszelf na al die hitte maar verwend met een hotelletje met airconditioning en een zwembad om 5 daagjes te wachten.

Tussendoor hebben we nog een tempel bezocht, en wat heen en weer geslenterd over marktjes.

Gelukkig kwam Brutus ongeschonden aan in de haven en waren we weer mobiel.

Nadat we de lege tank van brutus hadden volgegooid voor omgerekend 6 euro :D zijn we weer op pad gegaan want de komende week willen we de woestijn in trekken.

Langzaam merken we dat we de beschaving weer tegemoet rijden, we hebben gister voor het eerst weer een mcdonalds megabigmac geproeft!

Tot de volgende keer!

Ethiopie

Onze paspoorten met de gloednieuwe ethiopische visa erin zijn eindelijk aangekomen.

Eigenlijk hadden we besloten om geen wildparken meer te doen omdat ze zo duur zijn, maar na een vage tip van een engelsman besloten we om toch nog maar even een kijkje te nemen bij het Masaimaranational park. Een van de mooiste, bekendste en duurste parken van Kenia.

Vroeg in de ochtend waren we langs de grens van het park aan het zoeken totdat we na zo’n 20 minuten de beloofde rivier zagen. Voor brutus geen probleem daarna nog een steile rotswand en toen waren we ineens in het wildpark met al onze dollars nog in onze zakken!

Aan het eind van de dag besloten we maar door te gaan met geld besparen door aan de rand van het park achter wat bosjes onze tent op te zetten.

Onze liftster moest naar de wc en zonderde zich af. Vanaf toen hoorden we een groep hyena’s naar elkaar roepen, onze liftster dacht uiteraard dat we een grap met haar uithaalden totdat ze uit het bosje naast haar een hyena hoorde antwoorden. In 2 seconden was ze terug bij de tent.

Die nacht zijn we in slaap gevallen terwijl om ons heen de leeuwen en de hyena’s hun best deden met brullen.

Na al het bespaarde geld mochten we ons wel weer eens verwennen met een all-you-can-eat vlees restaurant.

Van de liftster hebben we hier afscheid moeten nemen,  op een brutale dag vroeg ze of ze de afwas niet voor een keertje morgen kon doen… Dat ging dus niet meer werken…

De volgende bestemming: Ethiopië!

Alleen moesten we om daar te komen nog wel even 400km over een weg die onder de overlanders liefkozend: ‘the roadtohell’ wordt genoemd.

De weg was inderdaad verschrikkelijk, maar Brutus heeft zich kranig geweerd. Onderweg moesten we weer eens door een van onze planningsfoutjes in de schemering in een lokaal dorpje vragen of we daar ergens mochten staan.

We hadden al gezien dat er erg veel traditionele krijgers rondliepen en nadat we met ze hadden gepraat bleek dat het vaak voorkwam dat somaliers met veel geweld hun vee kwamen stelen.

2 dagen later zagen we op het lokale nieuws dat die dag inderdaad bij dat dorpje 19 krijgers waren gedood om hun vee.

Maar uiteindelijk dus aangekomen in Ethiopië.

In de hoofdstad Addis Ababa hebben we een paar dagen de tijd genomen om onze visa voor Sudan en Egypte in orde te maken.

In de tussentijd besloot Paul om een klein wondje op zijn teen schoon te maken waar hij verrast werd door de duizenden eitjes die hij blijkbaar al een paar dagen aan het uitbroeden was.

Zelf vond hij zich nog te jong voor het vaderschap dus het werd abortus.

Verder hebben we nog de nijlwatervallen bezocht.

Op dit moment zitten we in het stadje Lalibela, waar ooit lang geleden een ethiopiër met veel werklust een heleboel kerken heeft gemaakt door ze uit te hakken in de bergen.

We blijven nog een aantal dagen in Ethiopië voordat we naar Sudan zullen gaan. Het is een mooi land met vreemde mensen, de gangbare begroeting voor een lokale tegenover een blanke is hier door van ver te beginnen schreeuwen “YOU! YOU! YOU!” maar ook dat went.

Waar we ook snel aan wennen zijn de prijzen hier. We eten alleen nog maar in restaurants en vaak onder de €3,- ons record tot nu toe is 2 goeie maaltijden met drinken in een restaurant voor omgerekend €1,60

Kunnen we ook weer een beetje aansterken want eergister zijn we voor het eerst op de weegschaal geklommen Paul is een kilootje kwijt en Roland is van zijn trotse 84kg naar 79,9 gegaan…

Tot de volgende keer!

Kenia

In Oeganda hadden we nog één activiteit open staan die we niet wilden missen, het white water raften!
We zijn geen experts, maar volgens ons was dit best spectaculair.

De reis ging verder naar de sipi falls, een mooi plaatsje met een aantal watervallen waar we een 'natural shower' hebben genomen

Het volgende land op ons lijstje is: Kenia!
In Kenia zijn we direct naar de hoofdstad Nairobi gereden omdat we wat dingen moesten regelen. Voor Ethiopie moeten we namelijk onze visa krijgen via de ethiopische ambassade in Brussel, dat betekend dat we via een heleboel bureaucratie onze paspoorten nu naar Brussel hebben gestuurd.
Het betekend ook dat we een tijdje in Kenia moeten wachten totdat we ze terug hebben.

Tijd voor weer wat onderhoud

Vlees is in Nairobi is goed geregeld, je gaat naar een slager en kiest een ledemaat van een dier naar keuze

En natuurlijk als je in de grote steden bent: uitgaan!
Het duurde maar heel even voordat we erachter kwamen dat 90% van het vrouwelijke uitgaanspupliek er niet voor terugdeinst om sexuele diensten aan te bieden in ruil voor wat shillings.
We zien er niet slecht uit, dat weten we zelf ook. Maar we hadden beiden nog nooit zoveel vrouwen afgewezen op één avond.

Omdat we toch even bij moesten komen van alle aandacht besloten we naar de keniaanse kust te rijden. Ook zijn we inmiddels de canadese liftster weer tegengekomen. We hadden inmiddels zoveel afwas dat ze weer met ons mee is gegaan.

Inmiddels hebben we een groepje zwitsers ontmoet die al 14 maanden door Afrika aan het zwerven waren en van een ervan moest de 30e verjaardag gevierd worden.

Het feestvarken heeft jammer genoeg het einde van zijn eigen feestje niet gehaald...

De volgende stop werd een eilandje met de naam Lamu.
We zijn een groepje rastafari's tegengekomen die ons in ruil voor een kilo 'khat' (de lokale drugs in kenia) twee dagen hebben meegenomen op hun vissersbootje, en niemand kan beter chillen dan een groep rasta's

Natuurlijk nog even gevist.

Het lokale voetbalteam versterkt

Op dit moment zitten we weer in Nairobi, we hebben net bericht gekregen dat onze paspoorten nu in Brussel klaar liggen om gestempeld te worden. We zullen ons dus nog een paar dagen moeten vermaken in Kenia. Maar maak je om ons maar geen zorgen, dat lukt wel.